Modlin - wewnętrzny pierścień fortów

Wewnętrzny pierścień fortów Twierdzy Modlin, składający się ceglanych dzieł I-VIII, budowano od 1883 roku. Umocnienia powstawały głównie na planie standardowego fortu z 1879 roku. Forty w kolejnych latach były przebudowane i zmodernizowane, aby nadążyć za zmieniającą się techniką wojskową.

Modlin forty wewnętrzne

Fort VI wybudowano niedaleko wsi Czeczotki w latach 1883-1888 w ramach budowy pierwszego (wewnętrznego) pierścienia fortów Twierdzy Modlin. Obiekt został wybudowany z cegły na bazie wzorcowego projektu fortu F1879.

Pierwotnie fort został wybudowany wg. standardowego projektu typowego fortu wzór F1879. Był to obiekt dwuwałowy, z wyższym wałem artyleryjskim i niższym wałem piechoty. Fort posiadał symetryczny narys z dwoma czołami oraz dwoma barkami. Na styku obydwu części czołowych oraz na styku części czołowych z barkami umieszczono kojce skarpowe. Centralnie umieszczono czołowy kojec skarpowy. W szyi fortu umieszczono ceglane koszary bronione przez ceglaną kaponierę. Dodatkowo na terenie powstały ceglane schrony i prochownie.

Koniec budowy fortu zbiegł się w czasie z wynalezieniem nowych ładunków burzących. Stare ceglane forty okazały się być zbyt słabe i nie były w stanie oprzeć się nowej broni. Należało więc zastąpić ceglane budowle nowymi wykonanymi z betonu i stali.

Podczas modernizacji fortu po roku 1894 przebudowano najważniejsze bojowe obiekty ceglane zastępując je umocnieniami betonowymi. Zamiast zlikwidowanego czołowego kojca skarpowego i dwóch kojców w barkach miała powstać betonowa kaponiera przeciwskarpowa, ale raczej nie wykonano tych prac. Zlikwidowano dwa wały, pozostawiając fort jednowałym. Przebudowa fortu nie została zakończona przed 1915 rokiem.

Możliwe, że na forcie powstała betonowa przeciwskarpa z kaponierą taka sama jak na forcie V. Istnieje zdjęcie z 1939 roku opisane jako fort VI ale pozostałości w terenie przeczą temu. Wszystko wskazuje na to, że zdjęcie pochodzi jednak właśnie z fortu VIII, chociaż brak mi dowodów na potwierdzenie tej tezy.

Na terenie fortu latem 1939 roku wykonywano porównawcze strzelania z ciężkich moździerzy. Zachowane jest zdjęcie stanowiska balistycznego. Tutaj pełna informacja na ten temat: Strzelanie do kopuł stalowych - fort VI Czeczotki.

Aktualnie fort jest kompletnie zniszczony. W terenie można odnaleźć jedynie nieliczne betonowe fragmenty. Wycieczka tylko dla prawdziwych fascynatów, ewentualnie przy okazji zwiedzania sąsiadującej z terenem fortu starej wojskowej bazy rakietowej. Zdjęcia satelitarne, a zwłaszcza dane z LIDAR pokazują kształt fortu, który ciężko odnaleźć w terenie.

Fort VI
fot.1,2 Rok 1939, betonowa kaponiera przeciwskarpowa, taka sama jak na forcie V. Jednakże moim zdaniem zdjęcie jest źle opisane przez autora i może to być kaponiera fortu VIII. Zdjęcia wykonane przez niemieckich żołnierzy.
fot.3. Rok 1939, stanowisko balistyczne do oceny skuteczności działania pocisków pancernych.
fot.4,5 Pozostałości fortu współcześnie.

Fort VI widoczny jest na niemieckiej mapie z okresu pierwszej wojny światowej. Na późniejszych polskich i niemieckich mapach w skali 1:100 000 nie był zaznaczony, natomiast znalazł się na mapach w skali 1:25 000.

Fort VI na starych mapach
fot.1 Mapa "Karte des Westlichen Russlands" jest to niemiecka mapa z 1915 roku w skali 1:100 000, oparta na mapach rosyjskich dwuwiorstówkach (Nowaja Topograficzeskaja Karta Zapadnoj Rossji) w skali 1:84 000. Mapy te opracowane były dla terenów byłego zaboru rosyjskiego. Mapy tylko w formie czarno-białej.
fot.2 Mapy WIG (Wojskowy Instytut Geograficzny) zostały opracowane w latach 1919-1939. Wydane w latach 30-tych XX wieku mapy są uważane za jedne z najlepszych na świecie. Powstały w skali od 1:100 000, w formie kolorowej (4 kolory). Były także częściowo wydawane mapy w skalach od 1:25 000 do 1:300 000.
fot.3,4 Dwie niemieckie mapy z okresu II Wojny Światowej są w całości oparte o polskie mapy WIG (1:25 000 oraz 1:100 000).

contentmap_plugin




Źródła / bibliografia

Strona tworzona jest w oparciu o źródła umieszczone tutaj:
źródła i bibliografia.