|
WiTEK 01.04.2007. |
ostatnia aktualizacja: 08.06.2008. |
Fort XI Grochów powstał w ramach pierwszego, zewnętrznego pierścienia fortów Twierdzy Warszawa. Jego budowa najprawdopodobniej trwała od roku 1883. W 1886 roku zakończono wszelkie prace fortyfikacyjne na Pradze.
Zobacz także:
Obiekt posiadał dwa wały: jeden dla artylerii drugi dla piechoty. Wał piechoty został wyposażony w trzy ceglane schrony oraz trzy główne stanowiska bojowe. Mokra fosa była broniona bezpośrednio z wałów - fort nie posiadał kaponier. Narys fortu był niesymetryczny ale zbliżony do narysu standardowego fortu Bujnickiego z 1879 roku. W szyi fortu umieszczono nieduże koszary do których prowadził przerzucony przez fosę most.
Fort podlegał rozkazowi z 31 stycznia 1909 roku o likwidacji twierdzy. Fizyczna likwidacja obiektu nastąpiła latem 1913 roku. Ceglane kazamaty zostały najpierw odsłonięte spod ochraniającej je warstwy ziemi a następnie wysadzone. Fosa została zasypana ziemią z nasypów i wałów fortecznych. Ostatnie ślady po forcie zniknęły w latach 30-tych XX wieku.
Fort znajdował się na terenie obecnie zajmowanym przez ulice: Filomatów, Białowieską, Poligonową i Międzyborską. Przez środek tego obszaru przechodzi ulica Ostrobramska. Istnieją tu osiedla mieszkaniowe oraz część terenu zajmowały zakłady "Radwar". |