Start arrow Modlin arrow Wewnętrzny pierścień fortów arrow Fort VII Cybulice
Fort VII Cybulice - Budowa
WiTEK 31.03.2007. ostatnia aktualizacja: 27.04.2008.
Spis treści
Budowa
Historia
Plany i mapy

Jeden z najciekawszych obiektów Twierdzy Modlin powstał w latach 1883-88 w ramach budowy pierwszego pierścienia fortów wokół Modlina. W latach 1894-1900 został gruntownie zmodernizowany. Dalsze prace budowlane prowadzono na dziele w latach 1912-14. Gruntownie zmieniony nie przypomina pierwotnego projektu, z którego powstał.

modlin.fort.07.14.jpg
modlin.fort.07.29.jpg
modlin.fort.07.19.jpg
modlin.fort.07.18.jpg
modlin.fort.07.24.jpg
modlin.fort.07.27.jpg
modlin.fort.07.12.jpg
modlin.fort.07.23.jpg
modlin.fort.07.11.jpg
modlin.fort.07.15.jpg
modlin.fort.07.22.jpg
modlin.fort.07.01.jpg
Fort w Cybulicach wybudowany jest na planie symetrycznego trapezu z czołem zwróconym na południowy-zachód. Został otoczony głęboką suchą fosą. Ze względu na niskie położenie terenu większość podziemnych chodników posiada pod podłogą kanały odwadniające.

W szyi wybudowano koszary z siedmioma dużymi izbami. Ze środkowej prowadziła do wnętrza fortu szeroka poterna z wyjściem na wał czołowy fortu oraz z drugim na wał osłaniający strop koszar.

Wszystkie części fortu zostały połączone poternami tworzącymi dzisiaj dość ciekawy labirynt. Oglądając ich ściany można zauważyć starsze ceglane fragmenty oraz części które doczekały się modernizacji betonem.

Część szyjowa była broniona przez kaponierę umieszczoną w fosie poniżej poziomu koszar. Do fosy prowadziły z niej dwa niewielkie wyjścia zabezpieczone pancernymi drzwiami.

Podczas modernizacji fortu w barkach u styku z fosą szyjową powstały dwa tradytory (prawy i lewy). Tradytor składał się z jednej izby na cztery stanowiska artylerii i dodatkowej izby prawdopodobnie na reflektor. W pobliżu były także dwie izby przeznaczone na skład amunicji i najprawdopodobniej pomieszczenie generatora.

Z poterny łączącej tradytor z koszarami prowadziły na zewnątrz dwa wyjścia zabezpieczone przelotniami. W jednej z nich była także forteczna ubikacja.

Do obrony lewego czoła i barku powstała w fosie dwukondygnacyjna kaponiera przeciwskarpowa. Całe czoło wyposażono w murowaną przeciwskarpę z poterną. U styku prawego czoła i barku w chodniku powstała galeria bojowa dla broni ręcznej. W poternie zrobiono także chodniki kontrminowe. Do obrony fosy prawego barku wybudowano w czole kojec skarpowy. Na wałach barkowych powstały także betonowe galerie strzeleckie dla broni ręcznej. W części czołowej najlepiej widać zmiany przeprowadzone w forcie. Pozostał tutaj barkowy kojec skarpowy (prawy), w wysadzonej przeciwskarpie widać część wykonaną z cegły (wcześniej był to mur oporowy).

Kaponiera przeciwskarpowa (lewy bark) jak i skarpowa (prawy bark) zostały połączone z koszarami poternami biegnącymi pod barkowym wałem. Przy szerokiej poternie powstały dwa pomieszczenia na skład amunicji. Nad nimi na wale czołowym wybudowano mały schron artyleryjski. Połączony był z prochownią dwoma wyciągami do transportu amunicji. W wale czołowym poterna wyposażona została w pancerne stanowisko obserwacyjne. W lewym barku stanowisko to połączone było ze schronem artyleryjskim.


 
« poprzedni artykuł


Legionowo
Modlin
Warszawa
Zegrze
Kontakt