Warszawa
Zewnętrzny pierścień fortów
Forty Wawer i Kawęczyn
| Forty Wawer i Kawęczyn |
| WiTEK 31.03.2007. | ostatnia aktualizacja: 08.06.2008. | |
W celu wzmocnienia wschodniego boku Warszawskiego Obszaru Fortecznego Rosjanie zaplanowali zbudowanie linii fortów łącznikowych Warszawa-Zegrze. Linia ta miała składać się z pięciu obiektów rozmieszczonych wzdłuż drogi fortecznej z Warszawy do Zegrza.Zobacz także:Zaporowa Twierdza Zegrze (2007-03-31 11:03) Bliźniacze forty w Wawrze i Kawęczynie powstały w latach 1892-1893. Zbudowano je w przeciągu jednego roku. Zostały usytuowane w odległości 3km od siebie i zostały zrealizowane według tego samego projektu. Były to forty jednowałowe z rowem fortecznym wypełnionym wodą. Oprócz szyi fortu nie posiadały kaponier a fosa była broniona bezpośrednio z wałów. Powierzchnia fortów wynosiła ok. 2ha. Bliskie usytuowanie obiektów pozwoliło na szybką i sprawną budowę a także na ograniczenie kosztów i ustanowienie jednego kierownictwa dla budowy obydwu fortów. Fort Kawęczyn został wybudowany w miejscu przecięcia się linii kolejowej do Terespola z drogą forteczną do Zegrza. Usytuowany bardziej na południe fort Wawer kontrolował nadwiślańską linię kolejową oraz ówczesną szosę Brzeską. Był ostatnim z fortów łączących Warszawę z Zegrzem. Został połączony z Twierdzą Warszawa za pomocą wału, który biegł wzdłuż dzisiejszej ul. Ostrobramskiej. Rozkazem z 31 stycznia 1909 roku oba forty zostały przeznaczone do likwidacji. Obiekty zostały fragmentami rozebrane jeszcze przed I Wojną Światową. Po I wojnie, już pod polskim dowództwem, przystąpiono do ostatecznej likwidacji fortów. Z obydwu obiektów nie dotrwał do naszych czasów nawet najmniejszy ślad. Obecnie w miejscu fortu Wawer znajduje się Park Mojej Matki. Jest to teren zamknięty ulicami: łysakowską, Bychowską, Strusią i Akwarelową. Natomiast fort Kawęczyn lokował się pomiędzy dzisiejszymi ulicami: Strażacką, Cyrulików i żołnierską. |
||
| « poprzedni artykuł |
|---|