|
Carski garnizon - początki |
|
WiTEK 31.03.2007. |
ostatnia aktualizacja: 22.04.2008. |
W 1877 roku w miejscu dzisiejszego Legionowa powstała stacja Kolei Nadwiślańskiej Jabłonna. W miejscu przecięcia się linii kolejowej z Traktem Kowińskim w 1891 roku rozpoczęto budowę carskiego garnizonu wojskowego. W ten sposób 20 km od Warszawy i 4 km na północ od wsi Jabłonna, wybudowano dużą osadę wojskową, która stała się zaczątkiem późniejszego Legionowa.
Jednocześnie osada była dokładnie w centrum powstałego Warszawskiego Rejonu Fortecznego. W garnizonie istniał polowy punkt dowodzenia WFR, zbiegały się tu drogi bite i linie kolejowe. W pobliżu Jabłonny powstały inne kompleksy koszarowe: w Zagrobach (obecne Zegrze Południowe), w Białobrzegach, oraz w Nowym Dworze Mazowieckim. Carskie wojska stacjonowały także w wielu okolicznych wsiach gdzie nie budowano stałych koszar a często jedynie letnie obozy ćwiczebne.
W 1891 roku została powołana komisja, która miała za zadanie wybudowanie pierwszych budynków wojskowych w Jabłonnie. W ten sposób gen. Józef Hurko, gubernator w Kraju Nadwiślańskim, zapoczątkował istnienie jednego z największych ośrodków wojskowych jakie istniały w ówczesnej Rosji. Głównym celem polityki gen. Hurko było ujednolicenie ziem polskich z obszarem Rosji. Działalność tego osławionego rusyfikatora przejawiała się m.in. w sposobie budowania obiektów wojskowych. Jabłońskie koszary są tego doskonałym przykładem. W ich wystroju uwzględniono rozwiązania charakterystyczne dla wschodniej architektury.
W 1896 roku powołano w Jabłonnie magazyn żywnościowy. Z czasem utworzono wokół niego wojskowe gospodarstwo rolne - artel. |